กวีปกรณ์
ท่ามทะเลแห่งทรายฉันอยู่นี่
อีกครั้งที่ต้องจากพรากเรือนบ้าน
ติดกายเพียงอาวุธยุทธการ
อีกเข็มทิศใช้ทานทางทิศใด
ฉันเริ่มต้นตามแผนการเรียบง่าย
มือกุมจี้ห้อยคลายคำนึงได้
แต่ตะวัน สายลมโกรธหรือไร
จึงโถมแรง,ร้อนให้ยากใครทาน
จะล้มลุกกี่ครั้งอีกกี่ครั้ง
มีอ้อมแขนเหนี่ยวรั้งยั้งจนผ่าน
ด้วยพี่ชายน้องสาวเราพบพาน
ผู้กล้าร่วมอุดมการณ์ลาญอริชน
ท่านนายพลว่าอย่างไรรับผิดชอบ
เพื่ออะไรช่วยตอบเติมฉงน
ที่สั่งให้หาญกระทำย้ำทุกคน
ท่านนายพลถูกหรือไม่ที่ให้ทำ
ล้วนหลากคนสงสัยคอยใฝ่ถาม
กี่พันนามหนุ่มน้อยพลอยระส่ำ
กับระเบิด ควันพิษฤทธิ์ระยำ
อีกถ้อยคำสาปส่งให้ล้มลง
ฉันไม่อาจอยู่ได้ในทางนี้
ด้
1810
2
0
หน้าส่วนตัว
