ครูพิม
ท่ามกลางความแห้งแล้งแห่งชีวิต
เพียงน้อยนิดความช่วยเหลือเพื่อแก้ไข
ก่ออบอุ่นก่อหวังกำลังใจ
ให้ชีวิตก้าวไปได้อีกวัน
ท่ามกลางความโหดร้ายในชีวิต
เพียงน้อยนิดข้อแนะนำทำให้ฝัน
ที่ลางเลือนแจ่มกระจ่างขึ้นกลางครัน
จะเป็นวันต่อใจให้อีกคน
ท่ามกลางความผิดหวังที่พลั้งเผลอ
เพียงมีเธอปลอบขวัญวันสับสน
ปลุกใจตื่นรู้แจ้งแห่งกมล
จะเป็นคนรู้ถูกผิดคิดให้เป็น
ท่ามกลางความโหยหาหิวอาหาร
เพียงให้ทานให้ช่วยตนพ้นยากเข็ญ
ให้แนวทางแห่งชีวิตคิดเช้าเย็น
ไม่หลีกเร้นเลือกสบายใจสู้งาน
ท่ามกลางความหม่นหมองนั่งร้องไห้
เพียงมีใครเช็ดน้ำตาคอยประสาน
ใคร่ช่วยเหลือปันน้ำใจให้เป็นทาน
โลกตระการดอกไมตรี....ม