เธอเคยเป็นความฝัน เป็นคืนวันอันงดงาม เป็นคนที่ฉันคอยติดตาม คอยถามถึงด้วยความห่วงใย เธอมิได้เป็นเพียงคนรู้จัก หากแต่เป็นคนที่ฉันรักและฝันไฝ่ เคยให้ความรักความจริงใจ เคยเก็บดอกไม้มาฝากจากขอบฟ้า แล้วกาลเวลาก็ทำให้ฉันรู้สึก ว่าลึกลึกเธอไม่เคยห่วงหา เธอไม่เคยเห็นฉันมีค่า ฉันเพียงผ่านมาแล้วเธอฉุดรั้งไว้ เพราะเธอกำลังเหงา.... ต้องการคนเอาใจใส่..... เมื่อฉันผ่านมาเธอจึงไม่ให้ผ่านไป มัดฉันไว้ด้วยความผูกพัน ระหว่างเรามีเพียงสายใยเบาบาง ยึดไว้ตรงกลางระหว่างคน
1957
3
0
หน้าส่วนตัว
