กอกก
หมอกโพลนขาว ราวนุ่นปลิว พลิ้วลอยล่อง
เป็นละออง อวล อบ กลบหว่างเขา
แสนสดชื่น รื่นกมล มาค้นเอา
ทุกย่างก้าว เกี่ยวใจ ให้อยากยล
มุ่งหน้าสู่ ภูผา แผ่นฟ้ากว้าง
ถนนสร้าง สู่ขอบเขา เอาสับสน
ทางคดเคี้ยว เลี้ยวเลาะ เหมาะใจคน
จึงดั้นด้น ค้นมา เพื่อหาใจ
เอนตัวไหว ไกวแกว่ง แรงเขวี่ยงกลับ
พอขยับ กับมาแกว่ง ตามแรงไหว
โยกข้างซ้าย ย้ายมาขวา หาแรงไกว
อาเจียนได้ ไม่ยาก เหมือนอยากเมา
ทางสายนี้ มีชื่อห้อย ถนนลอยฟ้า
ด้วยเพราะว่า วุ่นวน หนทางเขา
พันสองร้อย สิบเก้าโค้ง โก่งไม่เบา
ลองเทียบเอา ราวร้อยหก สิบกิโล
แสงอาทิตย์ ชิดขอบเขา แนวราวฟ้า
แจ่มแสงจ้
หน้าส่วนตัว
1754
21
0
