กิตติกานต์
...ก่อนที่ดวงวิญญาจะลาลับ
ก่อนจะหลับในนิรันดร์มั่นเสมอ
ก่อนราตรีที่หัวใจยังไร้เธอ
ก่อนเสนอ...รักหมดห้วงดวงหทัย
...เธอถามฉัน ในหัวใจมีใครอยู่
เธอจะสู้ใครคนนั้นได้บ้างไหม
เธอถามฉันว่าทั้งรักภักดิ์หัวใจ
แล้วเหตุใดฉันไร้ใจไม่ใยดี
...เฝ้าติดตามห่วงหาอาวรณ์ยิ่ง
ในทุกสิ่งมอบให้ไม่หลีกหนี
และไม่เคยเผลอรักใครในชีวี
นอกจากฉัน..คนนี้..ที่เฝ้ารอ
...ขอบคุณนัก รักที่ให้ไม่เคยเปลี่ยน
แม้หมุนเวียนราตรีกี่ฟ้าหนอ
ฉันพ่ายแพ้...แก่รักที่ถักทอ
เธอยังรอขอรักภักดิ์ดวงจินต์
...ต่อเวลา...ให้ฉันนั้นสักนิด
ขอพักจิตพักใจคลายถวิล
ต่อเวลา...ขอหัวใจได้โบยบิน
ลืมสูญสิ้น ลืมชีวิต ลืมประติชญา