พิมญดา
วันรักหวานเพื่อนต่างมีรอยยิ้ม
พอรักอิ่มเขาร้างต่างห่วงหา
มาทายทักปลอบขวัญกันเรื่อยมา
ยิ่งน้ำตาไหลรินสิ้นหวังคืน
บ้างชวนคุยให้หายคลายบอบช้ำ
มีแต่เรื่องขำขำอย่าขมขื่น
บอกว่าอย่าร้องไห้ทุกวันคืน
ยิ้มระรื่นแต่เจ็บหนักจากข้างใน
ซึ้งน้ำใจจากเพื่อนคอยท้วงทัก
ร้าวเพราะรักเขาปันใจให้คนใหม่
ก่อนเคยเป็นผู้หวังดีคอยปลอบใจ
แต่วันนี้ไม่เหลือใยใครเคยมี
ใช่อยากหวนคืนกลับรักกับเขา
แต่หัวใจดวงเก่าแสงริบหรี่
อยากฟังเสียงปลอบโยนอีกสักที
แม้คนดีทำช้ำใจใช่ชิงชัง
วานสายลมส่งข่าวบอกเขาบ้าง
อย่าลาร้างตัดสัมพันธ์กั้นความหวัง
โทรถามข่าวเหมือนเพื่อนพอประทัง
คงยับยั้งน้ำตาหยดรดหมอนเอย
1296
9
0
หน้าส่วนตัว
