ปลิดใบไม้วายวอด ร้าวรอดเจ็บลึกสุดป่วง มืดหม่นทลักทลวง สู่ห้วงเหวคือทางตัน จบแล้วจบสิ้นในวันนี้ กายไร้ชีวีดับไม่เปลี่ยนผัน เฉกฤดูผ่านคืนผ่านวัน สลับกันไปตามโลกา วันนี้มองเห็นนกน้อย นกเอี้ยงจ้อยร่อยเจ็บขา มันเดินโยกเยกกายา ผะเผกไปตามเส้นทาง ชีวิตคือชีวิตฉัน ไม่เกี่ยวกันกับหมาหวงก้าง ช่างมันหากมันมาขวาง ช่างมันช่างมันเดี๋ยวมันก็ไป ทางเดินหรือทางตัน ด้นดั้นหันเหด่วนได้ ผิดบ้างถูกบ้างปะไร ประสบการณ์ความใคร่ของฉันเอง - -
640
4
0
หน้าส่วนตัว
