มองฟ้าไกลยามนี้ที่ทุ่งกว้าง สุดอ้างว้างหม่นใจไม่อาจฝืน ตามองฟ้าแต่ใจนั้นกล้ำกลืน คิดถึงคืนคืนนี้เมื่อปีกลาย เมื่อปีกลายคืนนี้มีเธออยู่ เราเคียงคู่ดูจันทราดาราฉาย ประคองกอดอบอุ่นไม่เดียวดาย เมื่อปีกลายเป็นเช่นนี้ที่ผ่านมา แต่ปีนี้ทุ่งกว้างเก่าเหงายิ่งนัก โอ้..น้องรักจากไปให้โหยหา อยู่แห่งไหนขอให้รู้นะกานดา ที่ขอบฟ้าแห่งนี้มีคนคอย เขาคอยเจ้าที่นั่นมานานแล้ว ยังแน่แน่วจริงใจไม่เสื่อมถอย เขาบอกกับตัวเองจะรอคอย แม้เหงาหงอยก็ทนได้หากไร้นางฯ