แก้วประเสริฐ
*สิ่งปั่นป่วนฤทัย*
*จะขอเขียนตำนานล้วนผ่านพบ
ด้วยประสบพบเห็นเฝ้าเหม็นคลุ้ง
สิ่งกำเนิดภาพลักษณ์จักใฝ่ผดุง
เพียงหมายมุ่งพุ่งสู่ผู้ภิรมย์
ความอิจฉาริษยาพาหมองเศร้า
ช่างแนบเอาสิ่งร้าวเข้าขื่นขม
เกิดอาฆาตมาดร้ายไม่ชื่นชม
ผูกเป็นปมส่งไว้ยากคลายลง
เห็นเขาดีมีสุขยิ่งทุกข์เหลือ
วุ่นวายเพื่อทำลายสิ่งได้หลง
กลัวเกินหน้าพาไว้ใฝ่พะวง
แทรกสอดลงตรงใจให้มัวเมา
เห็นเขาทุกข์สุขใจกระไรแท้
ยินดีแม้พินาศลงตรงหน้าเขา
นำความช้ำซ้ำเติมเสริมแต่งเอา
เยาะเย้ยเล่านำมาพาประจาน
ผิดของตัวมัวเมาเฝ้าปกปิด
สร้างจริตยกแม่น้ำมาร่ำขาน
อ้างสิ่งดีความชอบของวันวา