.:+: กวี .. นิพนธ์ :+:.
ไม่มีเหตุผลกับการร้องไห้
คงเป็นเพราะหัวใจ อ่อนไหวไปกับสิ่งที่พบเห็น
กับความรู้สึก ที่ได้รับกลับมาแค่ความชาเย็น
รู้สึกได้ว่าหัวใจเธอกำลังไหวเอน ห่างสายตา
ปาดน้ำตาที่กำลังไหลริน
ด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยจบสิ้น ความห่วงหา
รักเธอมากแค่ไหน ฉันไม่อาจเอ่ยคำใดออกมา
นอกจากระบายลมหายใจช้าๆ ให้หยดน้ำตา ร่วงริน
ฉันรู้ตัวดี ว่าอ่อนแอ
เพราะในบางครั้งก็รู้สึกท้อแท้ กับบางสิ่ง
คุกเข่าภาวนา ให้สิ่งที่ได้พบมา ไม่ได้เกิดขึ้นในโลกความจริง
พรุ่งนี้ตื่นลืมตาขึ้นทุกสิ่ง ก็เป็นเพียง ฝันไป
ตอบฉันได้ไหมคนดี
บอกให้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ เธอก็แค่อ่อนไหว
เธอไม่ได้ตั้งใจทำร้าย ไม่ได้หวังที่จะทำให้ฉั