คุณพูดเบาๆราวอยู่แสนไกลทั้งที่ยืนตรงหน้า
มองหน้าคุณ...ที่นัยน์ตากล้าประกายของคุณ..
ซึ่งเต็มไปด้วยแววอารี..
" ก็คิดถึงคุณเช่นกัน".ฉันไม่ลังเลที่จะตอบ
"มันเป็นหนทางลำบาก ยาก.
...........และเต็มไปด้วยขวากหนาม "
เสียงคุณเหมือนลอยมาจากที่ไกล..คุณก้าวเข้ามาใกล้
แล้วฉันก็อยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งนั้น...
มือคุณใหญ่ แข็งแรง แต่แผ่วเบาเมื่อลูบผมฉัน
คางของคุณกดไว้บนศรีษะที่กระหม่อมของฉัน
มือที่รัด อ้อมไปด้านหลัง เต็มไปด้วยพลัง.
..อบอุ่น แต่อ่อนโยน
ฉันปล่อยให้ตนเอง อยู่ในท่านั้น นานเท่านาน..
.สัมผัสของวิญญาณ
บอกความรู้สึกทั้งมวล