...ตรงเส้นขอบฟ้า..รุ่งเรือง เมืองที่เราใฝ่ฝัน ...เก็บความสั่งสม นมนาน เป็นสายธารสดใส ...จะไปให้ถึง...คนงาม ถามว่าเป็นสุขไหม ...แบกความสับสน....วุ่นวาย บรรทุกความทรงจำ ...ทั้งๆที่รู้...ร่างกาย มากมายแผลใจเจ็บช้ำ ...ไม่โทษไม่ถาม...ใครทำ จะไม่ซ้ำในรอยแผลเก่า ...เพื่อวันที่หวัง ยังรอ...ต่อไป ด้วยใจมั่นคง ...หลงคอยแลแม้คืนวันไกลห่าง ไม่จืดจางร้างลา ...แม้เวลาล่วงเลย.... อยู่เป็นนิรันดร์ ...ทั้งๆที่รู้...ว่าไกล จะไปแม้ไกลกว่านั้น ...กี่เดือนกี่ปี...กี่วัน คืบคลานทนทานเพื่อเธอ