กระต่ายใต้เงาจันทร์
มิตรภาพภาพอาบละมุ่นอบอุ่นด้วยรอยยิ้มบ้านโป่งไฮ
ธารน้ำใจสู่สายใยชุมชนมจร.ห้องเรียนวัดพระแก้วเชียงราย
เงียบวังเวงเพลงปลายดอยจากเวิ้งฟ้า นึกถึงบทกลอนที่ตัวเองเคยเขียนไว้จนมีคนนำไปแต่งทำนองและร้องอย่างไพเราะมีความหมาย ฟ้าช่างกว้างนัก ภายใต้ฟ้าเดียวกัน บางที โอกาส ความเป็นอยู่ แตกต่างกันลิบลับ เมื่อได้ร่วมกับคณะพระอาจารย์และอาจารย์อีกท่านเดินทางไป ที่ โรงเรียนตชด.บ้านโป่งไฮ
สู่ โรงเรียน บ้านโป่งไฮ อำเภอ แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ผ่านเส้นทางธรรมชาติ แห่งขุนเขา ป่าไม้ อากาศที่เย็นสบาย เต็มไปด้วยใจที่อิ่มอุ่นมีความสุข