Pimprapail
ในตอนค่ำ ฉันโยนหนังสือสองสามเล่มลงบนโต๊ะอย่างเบื่อหน่าย เวลาอีกไม่กี่เดือนก็ถึงฤดูสอบที่เขาจะคัดเลือกพวกเรา
หนึ่งในจำนวนผู้สมัครเป็นแสนๆคน ให้เข้าไปเรียนในที่โก้ๆที่ชื่อว่ามหาวิทยาลัย
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องราวอย่างนี้มันเริ่มต้นขึ้นที่ไหน
ฉันเพียงแต่รู้สึกเหมือนว่ามีคนเอารั้วยาวๆสองแถว มากั้นในทุ่งกว้าง
ให้เป็นทางเดินแคบๆ แล้วก็ต้อนพวกเราให้เข้าไปเบียดเสียดกันเดิน
ตามทางเดินแคบๆนั้น และเมื่อถึงปลายทาง เขาก็เปิดประตูรับเราไม่หมดทุกคน คนที่ได้มีโอกาสเข้าไปก็เป็นเรื่องที่ดี ส่วนคนที่ไม่ได้ผ่านเข้าไป
แน่ล่ะ...มันก็คงแย่มากทีเดียว จริงอยู่แม้จะมีทางเลือกอื่นสำหรับบางคน ที่จะตัดสินใจมุดหร