หนูนิล
เสียงกุกกักปลุกให้ร่างใต้ผ้าห่มแพรบนเตียงต้องลืมตาตื่นคว้านาฬิกาปลุกข้างกายมาเพ่งมองฝ่าความมืดสลัวในห้องภายใต้เวลาห้านาฬิกาครึ่งของเช้าวันใหม่ ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดสวิตท์ไฟที่ผนังห้องอย่างแม่นยำ
"หาอะไรน่ะหนิง"
"โอ๊ะ..เราทำเธอตื่นเลย" ผู้ที่ถูกทักบ่นเบาๆพลางหาสิ่งของบนโต๊ะอ่านหนังสือข้างเตียงเดี่ยวต่อไป สักครู่ก็ชูผ้าคาดผมแบบที่นักกีฬาใช้ให้ร่างที่อยู่บนเตียงดู
"ไปวิ่งเหรอ" ดารกาหันกลับไปปิดสวิตท์ไฟเมื่อเพื่อนร่วมห้องพบสิ่งที่ต้องการแล้ว
"อือฮึ...เอาไรมั้ยเดียวแวะซื้อมาฝาก"
"ส้มตำ" เสียงอู้อี้ดังมาจากกองผ้านวมที่อยู่ชั้นบนของเตียงสองชั้น
ดารกา
หน้าส่วนตัว
554
0
0
