อัครเดช
ขณะที่เข้าเรียนวิชา TH 244 เมื่อชั่วโมงก่อน ประโยคหนึ่งที่อาจารย์ได้กล่าวไว้ จนอดไม่ได้ที่ผมต้องหวนกลับมาคิด ประโยคนั้นก็คือ เราใช้กันมาอย่างผิด ๆ จนถูกไปเสียแล้ว ถึงแม้ว่าในตอนนั้นเรากำลังพูดถึงการใช้คำ ๆ หนึ่ง แต่ในเสี้ยวหนึ่งของความคิด ผมได้มองไปถึงมุมหนึ่งของชีวิตที่ผ่านมา หรือขณะทียังประสบอยู่ ณ ปัจจุบัน บางทีไม่รู้ว่าลืม หรือจงใจจะไม่เห็นมัน จนบ่อยครั้งที่เห็นปฏิบัติกันมาอย่างผิด ๆ จนถูกไปเสียแล้ว แต่คำว่า ผิด ในที่นี้ต่างจากคำว่า ผิด ของอาจารย์ตรงที่ไม่มีพจนานุกรมเล่มไหนมายืนยันได้ มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะเป็นผู้ตัดสิน สิ่งนั้นคือ จิตสำนึก
หลังเลิกงานผม
785
0
0
หน้าส่วนตัว
