น.นิรัติศัย
ยื้อร่างฉุดวิญญาณ สานฝัน
ผวาพลันตื่นตระหนก รกสมอง
เลือดสดไหลกระเซ็น เจิ่งนอง
เรียกร้องโปรดเมตตา ฆ่าฉันที
ระทมทุกข์ไร้สุข ชั่วปี
นาววันผ่านนะที หรี่แสง
อาทิตย์ลับจับฟ้า แทรกแซง
รุ่งอรุณหมดแรง แห่งเวลา
1 ปี กับการฆาตกรรมตัวเอง มันช่างยาวนานแฝงด้วยความเคียดแค้น ฉุดใจกระฉากสามัญสำนึกความอับปรีย์ ทุกยุทธวิธี ทุกกาฆ่าตัวตาย ทุกทฤษฎี ทุกเล่มไร้ประโยชน์ มันไม่ต่างไปจากความหิวกระหายที่พร้อมย่อยเลือดสดๆ จากเสก็ดของอาวุธชีวภาพ ดวงตาถลน ปูดโปนแดงก่ำ ใต้ผิวหนังริมขมับนูนเป็นเส้น ขนาดเท่าสายน้ำเกลือ ทุกอณูสูบฉีด เวียนว่าย ฝ่าด่านข้อกระดูก พุ่งเร็วรี่ พร้อมที่จะกระโจนออกจากผิวหนังอันกร้าน เต็มไป
1259
0
0
หน้าส่วนตัว
