ช็อกโกแล็ต
..จมอยู่กับ..ความคิดตัวเอง
ปล่อยอารมณ์ให้เคว้งไปไหนต่อไหน..
เหยียบย้ำ..ความรู้สึก..ซ้ำเติม..ลึกลงข้างใน
จะรักฉันอีกนานไหม.. ในหัวใจที่ด้าน-ชา
กังวล.. จนนอนไม่หลับ..
ไม่ไหวบังคับ..สายตา..ทั้งที่ใจอ่อนล้า..
รอยยิ้ม..ที่แสร้งทำ..เสียงหัวเราะ..ที่ฝืนให้ธรรมดา
แต่ซ่อนไปด้วยความปวดปร่า..เปื้อนน้ำตา..ทั้งใจ
อย่านะ..ว่าฉันเลย..
ก็แค่กลัวความชาเฉย..ไม่ผิดใช่ไหม?
กลัวทางเดินข้างหน้า..จะแบ่งเป็นสองทางให้เราเลือกไป
กลัวมือที่จับฉันไว้..จะหลุดไป..คว้าใครเข้ามา
.. ยอมรับ..ว่าคิดมากเกินไป..
กลัวถูกผลักไส.. ..กลัวทนไม่ได้..เมื่อไม่พบหน้า
ความว่างเปล่าที่สัมผัสได้..