บพิตร
กับเส้นทางย่างก้าวที่ยาวไกล
ผันผ่านไปเท่าเดือนปีที่ล่วงพ้น
ทั้งทุกข์สุขหวานเศร้าเข้าปะปน
ทุกผู้คนล้วนแตกต่างทางผ่านมา
กับเส้นทางย่างก้าวที่ยาวไกล
ต้องฟาดฟันสิ่งใดในภายหน้า
ทุกข์หรือสุขเกินกำหนดบทชะตา
จะเริงร่าหรือเศร้าสร้อยต้องคอยดู
ก่อนจะเห็นแสงรุ่งของพรุ่งนี้
อาจไม่มีลมหายใจใครจะรู้
สายลมร้อนลมหนาวพรั่งพราวพรู
ต้องต่อสู่กับสิ่งใดไม่แน่นอน
หลับตาลงใคร่ครวญทวนเรื่องเก่า
ตั้งแต่เช้าถึงค่ำไว้พร่ำสอน
ทุกเหตุการณ์ชั่ววันผันผ่านจร
อุทาหรณ์เตือนใจในวารวัน
หลับตาแล้วคืนนี้ที่เหนื่อยหนัก
ขอหยุดพักท่องไปในความฝัน
อาจมีเพียงคืนนี้นิจนิรันดร์
เกินยึดมั่นว่าพรุ่งนี้จะมีจริง.
1217
1
0
หน้าส่วนตัว
