กะลาสีเบจ
หยาดเมล็ดเม็ดน้ำตาที่ฟ้าหลั่ง
จากเวียงวังวิมานฟ้าพนาสรวง
พรมรดใจสรรพชีวิตประสิทธิ์ทรวง
ชโลมรวงเป็นสายทอดตลอดทาง
ใย..วันนี้ปรี่ผล็อยแค่ปรอยประ
โปรยปะทะใบสนยังทนขวาง
ฉ่าพรำพรำฉ่ากลิ่นระรินทาง
ดุจขนบางเบาเส้นกระเซ็นพรม
ไอละอองกรองกลั่นเป็นชั้นสี
โค้งคำนับนภีเจ็ดสีสม
ตรงขอบข้างว้างฟ้าทิวากลม
อภิรมย์นาฏศิลป์ถิ่นฝนพรำ
บรรยากาศ"วาดฝัน..วันฝนโปรย"
ใจระโรยสร้างวิมานบนลานฉ่ำ
ขอบโค้งรุ้งคือสะพานลานทรงจำ
ที่คล้องนำพับแผ่นทางไม่ห่างไกล
ต่างเดินข้ามสะพานฝันสรัญรัก
มายลพักตร์กัลยานวลหน้าใส
สายกระเซ็นเป็นดอกรักถักสายใจ
โค้งไสลประปรายโปรยโรยมาลี
ในไม่ช้า..น้ำตาสรวงก็ล่วงลับ