ไม่ใช่แสงตะวันที่แรงร้อน เป็นแค่แดดอ่อนอ่อนยามแรกเช้า แค่ไออุ่นบางบางอย่างแสงดาว ในค่ำคืนที่เหน็บหนาวและร้อนใจ ก็แค่ความอ่อนไหวอย่างใบหญ้า ให้คนหนึ่งซึ่งอ่อนล้าได้คว้าไขว่ อาจไม่สวยซึ้งเศร้าเท่าใครใคร แต่ก็หวานพอให้เฝ้าคิดถึง อาจดูไม่แตกต่าง.. เธอก็แค่คนกลางกลาง..คนหนึ่ง ไม่งามหรูสดใส..ไม่เศร้าซึ้ง แต่มีเธอฉันจึง อบอุ่นใจ