ทะเลมีเวลาที่นิ่งสงบ แล้วเราพบคลื่นลมพายุผ่าน ทะเลสวยพบเห็นตลอดกาล แม้นานนานจะมีที่น่ากลัว ความรักอาจเป็นเหมือนดั่งทะเล อาจเกเรเฉไฉไปสุดขั่ว ยามสงบฟ้าใสไม่หมองมัว คนพันพัวกลั้วเกลือกเปรียบกับรัก รักห่วงใยให้มากเท่าเม็ดทราย โกรธจางหายคล้ายคลื่นทะเลผลัก หัวใจเหมือนโขดหินมั่นคงนัก คลื่นโหมหนักซัดซ่าลาลับไป รักผูกพันนั้นให้อิสระ ใช่รานระกักขังจนหวั่นไหว เหมือนกับปลาแหวกว่ายอย่างพึงใจ รักอ่อนไหวให้พอดีที่ทะเล