แสงเพชร
จิตก่อเกิดการเพียรเพื่อเรียนรู้
เพ่งเฝ้าดูหูปรับจับห้วงเสียง
ลมหวีดหวิวพลิ้วแผ่วแว่วลำเลียง
ปราณเรียบเรียงเพียงนึกลึกว่างวาง
อณูลมลึกลงตรงหว่างท้อง
กระจ่างจ้องจนว่างวาดสะสาง
สรรพสิ่งสอดแทรกมิแหวกกลาง
บังคับร่างวางเฉยจนเคยชิน
สัมปชัญญะบังเกิดเปิดห้องจิต
มิยึดติดสิ่งใดให้ถวิล
อาศัยร่างสร้างตนจนประทิน
ปฏิบัตตัดสิ้นเพื่ออินทรีย์
หมดความโลภหลงใหลในอบาย
สู่จุดหมายภายหน้าพาสุขี
ช่างปลอดโปร่งโล่งจิตจนแจ่มดี
พระธรรมนี้มีแฝงแห่งพลัง
บันทึก ๖ กันยายน ๒๕๕๒
ยามทุกข์ท้อต่อสู้สิ่งเลวร้าย
ต้องสลายคลายจิตอย่าติดหลง
ตัดใจวางว่างไว้ให้มั่นคง
ทุกสิ่งปลงลงบ้างช่างรื่นรมย์