เมลโล่
อีกไม่กี่เดือน พี่ก็จะจบแล้ว ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า
อ่านข้อความในสมุดบันทึกที่เธอเขียนให้ อ่านแล้วก็ใจหาย ตอนนี้ผมต้องเปลี่ยนจากคำว่า ไม่กี่เดือนเป็นไม่กี่วัน
อีก 20 วัน เธอจะต้องจากผมไป สู่โลกที่กว้างขึ้น เปิดประตูบานใหญ่ออกไป
ไม่อยากนึกถึงวันนั้นจริง ๆ วันรัก วันลา วันที่พี่ ๆ ต้องอำลาจากไปสู่รั้วมหาวิทยาลัย
คงเป็นวันที่น่ายินดี มีรอยยิ้มของความสำเร็จ
แต่ก็คงมีหยาดน้ำตาของใครบางคน น้ำตาแห่งความรัก ความผูกพันธ์ที่มีต่อกัน
คงไม่อาจฉุดรั้งเธอให้อยู่
ก็เพราะรู้คงเป็นไปไม่ได้
เมื่อวันหนึ่งแล้วเธอคงต้องไป
ก่อนจากไกลขอมอบใจไว้ให้เธอ
ฝากความรักความห่วงใยความคิด