เทพธัญญ์
...จากอีสาน บ้านนา มานานมาก
ทิ้งรกราก จากไร่นา มาสร้างฝัน
ต่างแยกย้าย หลายเส้นทาง ห่างไกลกัน
ต้องบากบั่น ฟันฝ่าสู้ อยู่เมืองไกล
ฝากความฝัน อันสดใส ไว้เมืองฟ้า
เพราะไร่นา ฟ้าฝนแล้ง แห้งน้ำไหล
จึงจากถิ่น ดินอีสาน บ้านพงไพร
ด้วยแรงใจ ให้คนรอ พอมีกิน
ดั่งต้นคูน สูญสิ้นดอก บอกลาต้น
ต้องดั้นด้น พ้นถิ่นไป ใจถวิล
ทิ้งถิ่นฐาน บ้านเคยอยู่ อู่ทำกิน
ลาเสียงแคน แดนเสียงพิณ ถิ่นเคยเนา
ต่างแยกย้าย หลายสาขา อาชีพหลัก
สู้งานหนัก สักเพียงไร ใจไม่เหงา
ทำก่อสร้าง บ้างโรงงาน การหนักเบา
อยู่ห้องเช่า เฝ้ารำพึง ถึงถิ่นไกล
ทุกค่ำคืน ยืนมองดาว คราวไกลห่าง
ฟ้าสว่าง กระจ่างวาว พราวไสว
แว่วสำ