อุตส่าห์มองดูเธอคือดวงแข สูงสุดสองตาแลยากใฝ่หา อุตส่าห์เปรียบเธอคือสิ่งมีราคา ที่เกินกว่าประดับไว้ในดวงใจ แต่แท้จริงสิ่งที่เห็นเป็นภาพหลอก ที่เธอเผลอเผยออกมาจนได้ ช่างกลอกกลิ้งเน่านักถึงข้างใน อยู่ภายใต้ความสวยงามในหน้าเธอ มองให้ลึกถึงได้รู้เนื้อในแท้ สิ่งที่แลแค่น้ำเน่าที่ฉันเผลอ หลงว่าเป็นเงาจันทร์ดันออเออ พอชะเง้อคือน้ำเน่าเข้าเต็มเต็ม