แก้วประเสริฐ
** ซึ้งคำนึงหา **
กลิ่นไม้ดอกหอมหวลล้วนดารดาษ
งามพิลาสผลักไสฤทัยหม่น
รำลึกหวนนวลเก่าเคล้ากมล
ดุจดั่งฝนหล่นล่วงดวงละออง
เหลือบแลฟ้าคราใดหวั่นใจคิด
แม้นเพริศพิศพริ้งพรายวิไลหมอง
เฉิดสกาวพราวพรั่นหวั่นสิ่งปอง
แม่งามงอนสนองซึ้งรำพึงครัน
ตวัดบ่วงห้วงรักมักสดใส
เหตุไฉนตัวข้ามาหลงสรรค์
สิ่งหวานชื่นรสรักหักชีวัน
ซึ้งโรมรันปลุกแผลแก่ฤทัย
เผดิมในนอกตอกย้ำซ้ำชีวิต
โลมเล้าลิดหัวใจไร้แจ่มใส
ดึกดื่นแล้วยิ่งนึกตรึกไฉไล
เร้นสิ่งไว้ลั่นล้วนป่วนภิรมย์
วิเวกแว่วแนวพฤกษ์รำลึกพรั่น
ลมพัดผ่านกายเหงาเฝ้าขื่นขม
กลิ่นเคยหอมเสน่หาพล่าอารมณ์
เคยดอมด
หน้าส่วนตัว
1790
35
0
