โลกแห่งความฝัน
จับปากกาเขียนกลอนบทสุดท้าย
ไร้ความหมายบทนิยามอันลึกซื้ง
เป็นแค่กลอนธรรมดาของผู้หญิงคนหนึ่ง
ไม่หวานซื้งเลิศเลอเหมือนใครๆ
จบตำนานโลกแห่งความฝัน
เข้าสู่วันแห่งความจริงที่ยิ่งใหญ่
สิ้นสุดแล้วสะพานรุ้งที่แสนไกล
ฉันคงทำได้แค่ฝันจริงๆๆ
ขอเริงร่าในความฝันครั้งสุดท้าย
ที่หมายไว้กลับถูกความจริงฆ่าทิ้ง
ในโลกแห่งความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง
หัวใจฉันเลยชานิ่งเหมือนคนไม่มีหัวใจ
การเดินทางในถนนสายหมอก
โลกที่ลวงหลอกภาพความจริงที่สดใส
มองจินตนาการทุกสิ่งด้วยหัวใจ
กลับหวั่นไหวเป็น**--**แค่เพียงความฝันที่หลงทาง**--**
หน้าส่วนตัว
1102
11
0
