ลักษมณ์
ฟ้าในค่ำคืนที่ไร้ดาว
อ้างว้างและว่างเปล่า ไม่มีความหมาย
ฉันก็มีดวงใจที่ว่างเปล่า
จวบจนวันที่เธอก้าวเข้ามาในชีวิต
ไม่ใช่สายน้ำแต่ฉ่ำชื่นหวาน
ไม่ใช่ลำธารแต่ไหลผ่านหัวใจ
ไม่ใช่ดวงดาวแต่เธอเป็นดั่งดวงหฤทัย
คือความหมายที่หามานาน
ความรักจดลึกในความทรงจำ ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก
นิรันดร์นั้นนานนัก แต่รักนี้นานกว่านั้น
ฟ้ากำเนิดมา ณ เมื่อไหร่
จะดับสลาย ณ เมื่อไหร่ ไม่มีใครรู้
แต่ฉันมีเพียงเธอที่เฝ้ารอ
ตลอดกาลไม่นานพอ ให้ดับความรัก
ไม่ใช่สายน้ำแต่ฉ่ำชื่นหวาน
ไม่ใช่ลำธารแต่ไหลผ่านหัวใจ
ไม่ใช่ดวงดาวแต่เธอเป็นดั่งดวงหฤทัย
คือความหมายที่หามานาน
ความรักจดลึกในความทรงจำ ลึกล้