แก้วประภัสสร
นกสองตัวบินเริงร่ากลางอากาศ
จิตสะอาดบริสุทธิ์ดุจรักมั่น
ท่องราตรีย่ำเช้ากันทุกวัน
เป็นคู่กันรักแท้ไม่แปรไป
เจ้าบินไปร่อนไหนฉันบินตาม
อยู่เคียงข้างทุกโมงยามแม้เจ็บไข้
มาวันหนึ่งบินเที่ยวแสนเพลินกาย
คู่ของมันรถชนตายวายชีวา
ตัวผู้ดูตัวเมียร่ำร้องไห้
ปิ่มขาดใจร้องใครชนตะโกนหา
โอบปีกกกคู่รักด้วยน้ำตา
หมดสิ้นไร้วาสนาอยู่เคียงคู่
นอนกอดศพคู่รักไม่ไปไหน
ขอขาดใจตายตามไปแสนหดหู่
มองเห็นภาพบาดตาใครไม่รู้
ดูนกคู่หวนนึกถึงซึ่งตัวเรา
คุณเคยรักแล้วให้ใจใครแบบนี้
ทั้งชีวีทุ่มเทไปเพื่อใครเปล่า
อันมนุษย์รักแท้หาเทียบเท่า
เลิฟเบิร์ดเขายาวนานไม่ปันใจ
เราเป็นคนควรมีชีวีต่อ
1775
34
0
หน้าส่วนตัว
