ลำน้ำน่าน
ริ้วแสงจันทร์พลันระวีที่ทรวงอก
หนาวสะทกจิตสะท้านพานเลือนหาย
กลิ่นราตรีอาบห่มฝันพรรณราย
ความในกายเริ่มแจ่มชัดลมพัดมา
เสียงขลุ่ยครวญอวลรักมากับลม
น้ำค้างพรมลมริ้วทิวยอดหญ้า
บ่มดอกรักประจักษ์ชัดกาลต่อมา
ก่อนอุษาจะรุ่งรางร้างจันทร์เลือน
เกสรบัวลอยล่องคลอคล้องใจ
กรุ่นกลิ่นใดจะเปรียบเทียบได้เหมือน
หอมสไบหอมน้ำปรุงคลุ้งทั่วเรือน
หากแชเชือนเห็นทีท่าจะลาเลย
ปรารถนาบัวปริ่มรักมาปักจิต
เพ่งพินิจพร่ำดอมดมชมเฉลย
เจ้าเอียงกลีบกลัวช้ำชอกดอกทรามเชย
ด้วยไม่เคยถูกเด็ดดวงจากบ่วงใด
กลีบสยายซ่อนใบบัวกลัวจันทร์เห็น
กลางเดือนเพ็ญอร่ามอ้าดอกพร่าไหว
เอื้อมมือกอดก้านยาวหนาวทรวงใน
ปลิดพรากไปใช
1126
8
0
หน้าส่วนตัว
