White roses
ยินลำนำ..พร่ำเพ้อ..ละเมอถ้อย
ใจดวงน้อย..ไหวระรัว..เนื้อตัวสั่น
ฝากอักษร..แทนใจ..ใฝ่สัมพันธ์
ล้วนคำหวาน..ผ่านเว็บไซท์..ในบ้านกลอน
แต่ละคำ..แต่ละถ้อย..ร้อยดวงจิต
คมดั่งมีด..กรีดทรวงใน..จนไหวอ่อน
มนต์ขุนแผน..ดลบันดาล..ใจสั่นคลอน
ให้สะท้อน..ห่วงหา..ทุกคราไป
ไม่กล้าเอ่ย..กล่าววาจา..คำว่ารัก
กลัวอกหัก..กลัดหนอง..นั่งร้องไห้
ได้แต่เก็บ..ความรู้สึก..ลึกภายใน
เคยถูกรัก..บ่อนทำลาย..ไม่เหลือดี
เจ็บแล้วจำ..จึงย้ำตรอง..ให้ถ่องแท้
ว่าแน่วแน่..และมั่นคง..ตรงวิถี
ไม่หลอกอำ..หยามชีวิต..อิสตรี
หญิงก็มี..หัวใจ..ใช่อิฐปูน
อย่าทำดั่ง..นายพราน..มาผลาญพร่า
ถือมีดพร้า..หวังทำร้าย..ให้สิ