ฟ้าฟื้น ธรรมชาติ กับ นุ้งพายเองคร้า
ญ: จันทร์เจ้าเอ๋ย....ใยเจ้าละเลยคำข้า จ: มนุษย์จ๋า.... ช้าก่อนจะได้ไหม จ: มีธุระแห่งกิจลิขิตใด ญ: ข้าเพียรขอรักจากใจ ...มิใช่คำลวง จ: เคยขอข้าวขอแกงแล้วมิใช่หรือ จ: ทั้งวงแหวนสวมมือที่ยังห่วง ญ: แต่ตอนนี้ข้าอยากได้ใจทั้งดวง ญ: ขอดาราทั้งปวงเป็นพยาน จ: อนิจาความอยากของมนุษย์ จ: มากที่สุดยิ่งกว่าฟ้ามหาศาล ญ: ใจมนุษย์เช่นข้าที่ซมซาน ญ: น้ำตาโศกเนินนาน...โปรดข้าที จ: ว่าดวงใจในข้านี้มีเพียงหนึ่ง จ: จะมอบเจ้าเข้าถึงก็เกินที่ ญ: โอ้จันทร์เอ๋ยข้านี้เศร้าเท่าทวี ญ: ใจของข้านั้นหลบลี้จากที่ไป จ: พอจะจำดวงใจได้ไหมเล่า เผื่อว่าเราจันทร์เจ้าจะช่วยได้ แสงของเราเฝ้าส่องท้อ