แรกพบเธอ อยากทัก ก็ชักหวาด ด้วยไม่อาจ ทำได้ ดั่งใจฝัน ทั้งกล้ากล้า กลัวกลัว มัวคร้ามครัน ยามเธอหัน มองมา น่าทักทาย ปากอยากทัก แต่ว่าใจ มันไม่กล้า กลัวเธอว่า ด่าทอ ท้อเหลือหลาย คิดต่างต่าง นานา พาวุ่นวาย ยากจะคลาย กังวล หม่นหทัย เหตุไฉน ไยเป็น ดังช่นนี้ อยากจะชี้ ชวนชัก ว่ารักไหม แต่ฉันมัน มิหล่อ เลยท้อใจ แหมทำไม ฉันนี้ ช่างขี้อาย
1222
12
0
หน้าส่วนตัว
