@ จะทนทุกข์ คุกเข็น เช่นผู้กล้า
แม้อ่อนหล้า ก็จะอยู่ ด้วยความหวัง
จะเหลียวหา หนทาง สร้างพลัง
เพื่อเหนี่ยวรั้ง จิตใจ ให้มั่นคง
@ จะไม่เก็บ ความแค้น มาฝังจิต
ที่จะทำ ชีวิต ให้พลัดหลง
จะมุ่งหน้า ก้าวไป ให้ยืนยง
แม้ล้มลง ก็จะลุก ทุกครั้งคราว
@ จะฟาดฟัน อันตราย ให้หายสิ้น
เพื่อเป็นหนึ่ง ในแผ่นดิน ถิ่นกาขาว
จะโชติช่วง ทั่วฟ้า กว่าหมู่ดาว
อยู่กลางหาว คู่คืนวัน พระจันทร์เพ็ญ