แสงเพชร
อาการนี้มีขึ้นเพราะคืนนั้น
เย็นเฉียบพลันทันทีที่เธอหาย
ทรมานไปหมดทั้งใจกาย
ใยถึงหน่ายหนีหน้าไม่มามอง
ปล่อยคนเศร้าเหงาใจไว้คอยหา
ใยหนีหน้าพาให้ฤทัยหมอง
ดั่งอกทรุดสุดช้ำน้ำตานอง
เฝ้าแต่มองเหม่อหาแสนอาลัย
ด้วยเหตุผลกลใดใยหลบลี้
อย่าได้หนีหน้าไปให้หวั่นไหว
แสนเจ็บปวดรวดร้าวหนาวฤทัย
น้ำตาไหลใจสั่นสะท้านดวง
สุดอาลัยให้หนาวร้าวทั้งกาย
ดูเหมือนคล้ายครั่นไข้ขึ้นใหญ่หลวง
พิษแผ่ซ่านรานไล้ไปทั่วทรวง
โอ้พุ่มพวงดวงใจใยหนีไกล
ฤา ผิดใจเรื่องใดได้เคืองขุ่น
เจ้าจึงฉุนหมุนกายหายไปไหน
ปล่อยตัวเราเฝ้าคอยจนลอยไป
เหมือนร่างไร้วิญญาณนานแสนนาน
ทุกราตรีมีเสียงเคียงกระซิบ
ดั่ง