นักสืบ ไร้อันดับ
อย่าเสียงดังใส่พ่อนะขอร้อง
เสียงยังก้องอยู่ในหูไม่รู้หาย
กำมือแน่นเขม้นมาเหมือนท้าทาย
พ่ออับอายเกินกว่าจะกล้ามอง
พ่อคงแก่เกินไปไร้ประโยชน์
เจ้าขึ้งโกรธโทษพ่อก่อสนอง
ว่ากระทำสิ่งใดไม่ไตร่ตรอง
ทำให้ต้องเคืองขุ่นแสนวุ่นวาย
เจ้าคงเห็นพ่อเป็นเช่นคนแก่
ร่างกายแย่น่าเบื่อจนเหลือหลาย
ชอบไต่ถามแต่เรื่องเปลืองน้ำลาย
ดูน่าอายที่พูดพร่ำซ้ำเรื่อยมา
เจ้าจะคิดอย่างไรก็แล้วแต่
ใจแน่วแน่เพราะรักเจ้าหนักหนา
เคยอุ้มชูดูเจ้าเฝ้าเมตตา
แม้วันหน้าพ่อขอย้ำทำเหมือนเดิม
เพียงวันนี้พ่อเลอะเลือนไม่เหมือนก่อน
เรี่ยวแรงอ่อนผ่อนล้าไม่มาเสริม
มือเท้าสั่นหวั่นในใจเพิ่มเติม
ดวงจิตเริ่มอ่อนแอแพ้ร่
1284
9
0
หน้าส่วนตัว
