พบรอยยิ้ม อิ่มละไม ในวันนั้น พี่อกหวั่น พรั่นใจ ให้ผวา เสียงสดใส ใช้ถ้อยคำ จำนรรจา ตาต้องตา มาประสาน หวานอารมณ์ โอ้น้องหญิง พริ้งพักตร์ ทักทายพี่ เอ่ยวจี ไถ่ถาม เจ้างามสม พี่ลอบมอง น้องนาง พลางชื่นชม ใจที่ตรม เมื่อวันวาน พลันลุกวาว ใจเอ๋ยใจ เผลอใจ ได้อีกครั้ง มิอาจรั้ง ยั้งหยุด ฉุดใจหนาว ใจก็อยาก ฝากรัก อีกสักคราว ลบรอยร้าว แห่งความหลัง ที่ฝังใจ ใจอยากบอก ใจบางบาง อย่างพี่นี้ ยังไร้ที่ ฝากรัก พักอาศัย อยากมีคน ร่วมถักทอ ก่อสายใย สานรักไว้ เป็นตำนาน วิมานดิน
1585
0
0
หน้าส่วนตัว
