ตั ว เ ล็ ก
นิ่งสดับรับฟัง
ดุเหว่าเอยเจ้าหลงรังจากฝั่งไหน
จึงสั่นเสียงพธูขวัญจำนรรจ์ใจ
อุปมาอุปไมย ณ บัดนี้
"ตาลเอ๋ยตาลโตนด
ยังวัดโบสถ์ 7 วัด ฉัตรขุนศรี
ยกกระบัตรถือธงปลงมาลี
อโหสิแม่ธรณีฤดีวาร"
มงคลชีวิต
เจ้ามีสิทธิ์ยิ้มรับทั้งขับขาน
แม่กาฟักไข่ไว้ชั่วกาล
ทั้งคาบหาอาหารมาคอยป้อน
ที่ปากน้ำพระคงคา
ได้เวลาเจ้าบินเลาะและเกาะขอน
เช้านี้เจ้าฟื้นเจ้าตื่นนอน
แม่กาจะสอนเจ้าหัดบิน
ตีนเจ้าเหยียบสาหร่าย
ที่เรี่ยรายรดรางข้างโขดหิน
จงไซ้ปากหาปลาเพื่อหากิน
ก่อนโบยบินผินลับแล้วกลับรัง
ม่านราตรี
เมื่อแหงนหน้าครานี้ยังมีหวัง
เพียงเจ้ายอมสดับเพื่อรับฟัง
ในหนึ่งรังแรมรอนก่อนสิ้นปี
26662
8
0
หน้าส่วนตัว
