อินสวน
ขอเป็นเพียงเศษหนึ่งส่วนรู้สึก
หนึ่งในล้านสำนึกระลึกถึง
ลมรำเพยฝากคำถ้อยรำพึง
ไม่อาจดึงดูดใจไว้ครอบครอง
เพียงเสี้ยวซีกสัมพันธ์แบ่งปันมา
มีคุณค่าเกินกว่าที่ขอร้อง
การยินยอมตอบรับประคับประคอง
แม้ระดับเกี่ยวข้องยังห่างไกล
ขอขอบคุณไออุ่นเจือจุนแผ่
ในขอบเขตมิตรแท้ที่มีให้
เป็นแรงผลักภาพฝันบันดาลใจ
วาดหวังใหม่ก้าวข้ามความเดียวดาย
แม้สัมผัสไม่ได้ในความรัก
ไม่มีความแน่นหนักในความหมาย
ความจริงใจจากฉันเทียบเม็ดทราย
แต่มากมายเกินนับซึมซับรอย
ตะวันลอนอ่อนแสงแหล่งริมโขง
รอบลานโล่งแลเหลียวเปล่าเปลี่ยวหงอย
ยังพอมีลมพ้อเพื่อนรอคอย
ใจละห้อยล่องไหลตามสายชล
ล่องลมหนา