ทรายกะทะเล
คนที่รู้ดีในตัวฉันมากที่สุด
ก้คือแม่บ้านที่ไปกับฉันตลอดเวลา
เค้าอาจจะขี้เกียจบ้าง
แต่เค้าก็เป้นคนซื่อสัตย์
มีน้ำใจ
ยังดีกว่า
คนทำงานเอาหน้า
ใส่หัวโขน
ใช้เลห์กล
เค้าทำอะไรต้องเอาเปรียบเราตลอด
ตั้งแต่เรียน
ฉันตาบอด
บอดสนิท
ตอนนี้
ฉันตาสว่างแล้ว
เค้าทำฉันช้ำใจมาก
สงสารตัวเองน้อยกว่าสงสารพ่อแม่ที่เลี้ยงเรามา
เราเสียดาย
เรามันดื้อเอง
ยืมเงินคนมาก็หาว่าเรายืม
ทั้งๆที่ทุกเดือนเราจ่ายค่าน้ำ ไป โทร ค่าขนมลูก
ค่าคนงาน
ทำงาน ทำงานบ้าน
แต่เค้ากลับหาว่าเราสบายใจ
ฉันนึกว่าฉันเป็นประสาท
ก็ไปหาหมอโรคจิต
หมอคะ ดิฉันเป็นโรคจิตหรือประสาทรึป่าวคะ
หมอบอกว่า.....คุ