วันปีเคลื่อนคล้อย
...๏ ปีใหม่ใกล้ย่างเยื้อง รอคอย
ดุจดั่งบุหลันลอย ขอบฟ้า
วันคืนนับลับถอย ลาจาก พสุธา
เกิดก่อกำหนดหล้า พลิกฟื้นฝากสนอง ฯ
ชีวิตเรามากล้วน อนิจจัง จริงเฮย
โลกหลากล้วนทุกขัง ฝากไว้
แปรผันป่วนจีรัง ยากยิ่ง คืนนอ
ดุจดั่งตะวันไซร้ ล่วงสิ้นคอยคืน ฯ
วันเก่าคอยลับแล้ว ใหม่มา
เปี่ยมสุขอย่าโรยลา คลาดแคล้ว
จงค้นสิ่งใฝ่หา ครองครอบ ตนแฮ
ด้วยสิ่งปัญญาแพร้ว เพริดซึ้งตรึงหทัย ฯ
ทุกข์สุขล้วนสิ่งไหม้ หม่นหมอง แน่เฮย
เกิดรักย่อมทุกข์ครอง แน่แท้
สิ้นหวังสิ่งสร้างปอง