เรไร
เผลอเหม่อมองเมฆขาวบนราวฟ้า
สายลมพาลอยเลื่อนดูเคลื่อนไหว
เป็นรูปทรงรูปร่างกลางฟ้าไกล
สุดแต่ใจวาดถวิลจินตนา
ดังคนบ้าอารมณ์นิยมชอบ
จักประกอบหมู่เมฆเสกสรรหา
เป็นสถานพักพิงอิงอุรา
ปรารถนาก่อฝันชั้นวิมาน
ด้วยดวงจิตมั่นคงบรรจงสร้าง
หยิบมาวางหวังวาดนิวาสถาน
คว้าก้อนนี้มาเรียงเคียงขื่อคาน
ที่ลอยผ่านก้อนนั้นปั้นเป็นคน
แล้วค่อยมอบความรักสลักจิต
เป็นคู่คิดเพื่อนแท้แม้ขัดสน
พร้อมจับมือก้าวข้ามความทุกข์ทน
เพื่อผ่านพ้นเรื่องร้ายไปด้วยกัน
แค่พริบตาวิมานน้อยก็ลอยหาย
เพียงเพราะสายลมพัดสะบัดฝัน
กระจัดกระจายหายวับโดยฉับพลัน
ยังมิทันตั้งตัวเตรียมหัวใจ
ที่จะพร้อมรับหวังพังพินาศ
น่
1469
5
0
หน้าส่วนตัว
