วิจิตรวาทะลักษณ์
หนูเกิดมา กำพร้าแม่ ตั้งแต่เด็ก
ตอนยังเล็ก แม่หนูตาย แล้วหายหน้า
พ่อของหนู แต่งงานใหม่ ได้แม่มา
หนูจึงมี แม่เลี้ยงว่า มาเลี้ยงดู
แล้วแม่เลี้ยง กับลูกเลี้ยง เพียงยินชื่อ
ถูกกันหรือ ดั่งเอาไฟ มาให้หนู
ทั้งโขกสับ จับกระชาก ปากมึงกู
ไม้ตะปู เอาถูไถ เลือดไหลนอง
หนูร้องให้ ไปหาพ่อ ให้ต่อว่า
กลับถูกด่า ว่าเรื่องมาก ว่าปากหมอง
แม่สั่งอะไร ก็ให้ทำ ตามทำนอง
แล้วอย่าร้อง ให้เรื่องมาก หากไม่อยากไป
หนูจึงเก็บ เอาความกลัว จนตัวสั่น
มาเก็บกั้น แม่ยากข้น เกินทนไหว
ยิ่งนับวัน ยิ่งรุนแรง แกล้งหนูไป
เตารีดร้อน ยังเอาไถ ให้หนูกลัว
จนวันหนึ่ง หนูอดกลั้น มัน