White roses
สองมือกร้านด่างดำพ่อตรำตราก
ทำงานหนักสักเพียงไรไม่พักบ่น
กลางแดดร้อนหยาดเหงื่อผุดสุดผ่อนปรน
จะหนาวฝนไม่สะท้านท่านทำงาน
เส้นเอ็นที่ผุดทั่วร่างช่างน่าคิด
ตราปชีวิตพ่อฟันฝ่าน่าสงสาร
เพื่อลูกรักจักเติบใหญ่ได้สำราญ
เสริมรากฐานอนาตดสู้หมดใจ
ตักของพ่อลูกหนุนซบช่างอบอุ่น
ลูกเคยคุ้นหนุนเล่นเป็นนิสัย
เล่านิทานก่อนนอนปลอบ"ลูกชอบใจ"
ไม่เหมือนใครแม้นานเนาว์เฝ้าจดจำ
อรุณรุ่งพ่อเคยปลุกให้ลุกตื่น
เช้าสดชื่น"ใส่บาตรพระ"อุราฉ่ำ
พ่อสั่งสอนจริยามีค่าล้ำ
คุณธรรมพ่อปลูกฝังยังไม่เลือน
หยาดเหงื่อหยดทั้งชีวิตดวงจิตพ่อ
เพื่อลูกรักสร้างต่อก่อให้เหมือน
ทุกความหมายมีค่าล้ำพ่อย้ำเตือน
จะกี่เดือนก
25201
9
0
หน้าส่วนตัว
