แทนคุณแทนไท
ฦ มิอาจลืมแก้วแววชีวิต
จึ่งอุทิศ ถึงรัก เคยแหนหวง
แท้เพราะรัก ยังเต็มปรี่ ฤดีดวง
เกินจะตวง ตักไป ให้ใครดู
จึงสู้เก็บ ความฝัน อันงันเงียบ
ที่เย็นเยียบ ในฝันเศร้า เฝ้าอดสู
เพราะข้องคิด คำนึง ถึงพธู
จึงหดหู่ อยู่ใน ทรมาน
ทรามาน ทรมา ชีวาวาต
เมื่อเธอขาด ปราถนา เคยไหวหวาน
ไปมีรัก อิ่มอาบ กำซาบมาน
จึ่งสราญสูญโศกวิโยคใจ
ครวญทุกครา ทุกคราว ร้าวในอก
ใจที่ฟก
ที่ช้ำ ที่ดำไหม้
เคยถามเศร้าว่าจะโศกวิโยคไย
เห็นไหมใคร เผยอยิ้ม แก้มพริ้มพราว
จึ่งอุทิศ แด่ดวงใจ ที่ร้าวราน
อุทิศแด่ วันวาน ที่เจ็บร้าว
อุทิศแด่ คืนฝัน เคยยืนยาว
อุทิศแด่ ความเหน็บหนาว ร้าวหัวใจ
แด่คนดี คนเดียว ในชีวิ