White roses
เธอมีคน..รู้ใจ..ใยมาหลอก
แต่ละคำ..กลิ้งกลอก..ย้อนยอกเหลือ
ร้อยเล่ห์กล..แยบยล..จนเหลือเฟือ
หญิงเป็นเบือ..ต้องเจ็บช้ำ..น้ำคำชาย
ไปเถิดหนา..คนดี..สุดที่รัก
อย่าให้ฉัน..จมปรัก..รักเหลวใหล
เพราะสัตย์ซื่อ..ถือในรัก..จนงมงาย
จึงเสียใจ..ในรัก..ยากเยียวยา
สบความรัก..มากี่ครั้ง..ก็พังพ่าย
รักกลับกลาย..ซับซ้อน..ซ่อนเสน่หา
คงเป็นกรรม..แต่ปางก่อน..ย้อนตามมา
เพื่อผลาญพร่า..ฆ่าเข่น..เช่นดั่งเงา
เจอคำหวาน..ลวงหลอก..ชอกช้ำจิต
ทั้งชีวิต..จึงโศกตรม..ระทมเศร้า
หัวใจเจ็บ..ไร้เยียวยา..มาบรรเทา
เพราะโง่เขลา..เชื่อน้ำคำ..เธอพร่ำลวง
หลงสนิท..ชิดชื่น..จึงกลืนกล้ำ
แผลถูกย้ำ..กลางหัวใจ..ใ
2919
27
0
หน้าส่วนตัว
