เช้าสดใสได้แดดร้อนแผดกล้า สาดส่องมาดุจมนต์ดลให้สวย สะท้อนย้ำน้ำค้างพร่างงงงวย แวววาวด้วยดั่งเก็จเม็ดจินดา ประดับใบใส่หญ้าพฤกษากระจ่าง ใครเผลอวางพลอยเพชรเม็ดแน่นหนา เพชรน้ำค้างสว่างไสวใกล้ไกลตา ดาษดาเกลื่อนดงทั่วพงพี แม้น้ำงามตามใจแสงใสส่อง ได้เพียงจ้องเพชรจ้าแจ่มราศี มิอาจฉวยด้วยมือยื้อมณี คุณค่ามีแค่มองต้องด้วยตา ชั่วครู่เดียวเสี้ยวหนึ่งครึ่งนาที แสงรวีสาดสว่างกลางพฤกษา เพชรมลายหายวับลับสายตา รอเวลาวันใหม่ได้มาเยือน
1428
1
0
หน้าส่วนตัว
