สายลมพัดโชยชิวโลดแล่นลิ่ว ใบไม้ปลิวลอยล่องออกเดินทาง โอ้รถไฟของเราวิ่งตามราง ผ่านต้นยางสูงใหญ่แลลึกลับ เสียงปู๊นปู๊นดังสนั่นก้องพิภพ ให้หลีกหลบเส้นทางก่อนถูกทับ บรรยากาศภายในตู้คนงีบหลับ รีบเร่งกลับบ้านเรือนถิ่นกำเนิด มองรอบข้างนอกหน้าต่างช่างเร็วรี่ คล้ายดั่งขี่สัตว์ตำนานแสนบรรเจิด ธรรมชาติรายล้อมให้กำเนิดเกิด ดูเอาเถิดอิสระแจ่มกระจ่าง เนิ่นนานผ่านไปไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย วิ่งไปเรื่อยเปลี่ยนทิวทัศบานหน้าต่าง พลันความมืดปกคลุมแสงสว่าง
1614
0
0
หน้าส่วนตัว
