วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
ถูกความเงียบคุมขังยังยิ้มสู้
อยู่ลำพังร้างคู่ฉันอยู่ไหว
แม้ต้องเสียเธอให้ใครต่อใคร
สูญอ้อมกอดตลอดไปไม่กังวล
จะทิ้งร้างห่างหน้าสุดฟ้ากว้าง
ยิ่งอ้างว้างยิ่งสดใสคลายสับสน
มี แมว หมา นก ปลาตู้ ร่วมสู้ทน
เลิกคบคนมาคบเงาที่เข้าใจ
นี่เธอย่องไปหยุดที่จุดหนึ่ง
ห่างก้ำกึ่งครึ่งก้าวสุดร้าวไหว
สัมพันธ์หนักรักเขาเข้าเนื้อใน
ยังย่องมาห่วงใยอาลัยกัน
ถึงวันดีคืนร้ายเธอใจกล้า
หอบกันมาเยี่ยมเหมือนเป็นเพื่อนฉัน
มาปลอบโยนห่วงใยคล้านผูกพัน
หวั่นความเหงาจะบีบคั้นให้ฉันตาย
กระอักอ่วมความอบอุ่นที่หืนอับ
ดังรถทับใจฉันขวัญสลาย
ยิ่งฝืนยิ้มยิ่งถูกย้ำความเดียวดาย
ลับหลังเธอฉันฟูมฟายถึงรักเรา