คุณอัคนี หฤทัย
กลอนเรื่องนี้ที่ผมจะนำเสนอ ผมเห็นถึงความสำคัญและความหมายดีมาก
โดยเฉพาะเพื่อนๆที่กำลังศึกษาอยู่ กลอนอาจยาวไปบ้างแต่ก็ขอให้สมาชิกค่อยๆอ่านก็แล้วกันนะครับ
บทประพันธ์ของคุณ อัคนี หฤทัย
**..เหมือนนิยาย เรื่องยาว เล่าซ้ำซาก
ฉากก็ฉาก วันเริ่ม เปิดเทอมใหม่
ตาก็ตา คู่ที่แห้ง และแล้งไร้
ใจก็ใจ ที่โหย อยู่โรยล้า..**
**..นี่คือวัน เวลา คือหน้าที่
เปิดเทอมที ก็เหนื่อยยาก เป็นนักหนา
รอยชื้นซึม น้ำใส ที่ปลายตา
เหมือนหยาด รอเวลา ให้ลอบซับ..**
**..ซับจนแห้ง เพื่อจะให้ ไหลอีกหน
ยังเอ่อล้น ยังฝันร้าย ในยามหลับ
รู้ทั้งรู้ ถึงภาระ ที่แบกรับ
แต่ความทุกข์