พิมญดา
หยุดเสียทีอย่าคิดหลอกบอกว่ารัก
หยุดเสียทีหากอกหักยากรับไหว
หยุดเสียทีมาให้รักแล้วจากไป
หยุดได้ไหมหากรักไปกลัวทิ้งกัน
เสียใจรักชอกช้ำนักรักอดีต
เหมือนคมมีดกรีดหว่างกลางใจฉัน
ร้องคร่ำครวญเหมือนคนโดนลงทันฑ์
โบยแส้นั้นเจ็บแสบแทบขาดใจ
รู้หรือเปล่าเขาคนนั้นเคยสัญญา
เขาบอกว่ารักชั่วฟ้าไม่ไปไหน
จะคอยอยู่คอยดูแลคอยห่วงใย
สัญญาใจก็ทิ้งไว้ให้โศกตรม
หากต้องฟังคำว่ารักอีกคราครั้ง
คงยับยั้งอย่าเผลอฟังจนสุขสม
เจ็บแล้วจำช้ำช้ำหลงคำชม
ไม่หลงลมใครอีกแล้วแจวลาที
ขอคุณเอาความหวังดีกลับคืนไป
ขอขอบใจที่คุณรักอักษรศรี
และทุกครั้งที่ต่อกลอนมาด้วยดี
มีไมตรีมาตลอดขอขอบคุณ.........
1705
7
0
หน้าส่วนตัว
